Plener ślubny na Skałkach Piekło pod Niekłaniem zrobiłem z Martą i Dominikiem. To sesja, w której zieleń lasu i jasny piaskowiec tworzą dwa zupełnie różne tła. Z szerszej perspektywy można pokazać, gdzie jesteśmy. W bliskim portrecie zostają głównie Marta i Dominik, a skały i drzewa pojawiają się gdzieś za nimi.
Marta i Dominik wśród skał i drzew
Przy takim plenerze lubię przeplatać szerokie kadry z bliższymi. W szerokim zdjęciu można zostawić więcej miejsca na kształt skał i pokazać parę w otoczeniu lasu. W portrecie wystarczy kawałek jasnego tła i trochę światła na twarzach. Przez tę zmianę odległości zdjęcia z jednego miejsca mogą wyglądać bardzo różnie.
Tak też lubię oglądać tę galerię. Najpierw zwracam uwagę na miejsce, a potem na to, jak Marta i Dominik wyglądają razem. Kiedy w kadrze jest mniej otoczenia, łatwiej zauważyć spojrzenie, uśmiech albo dłonie. Te drobne rzeczy sprawiają, że zdjęcia z pleneru mają dla pary znaczenie także po latach.
Skałki Piekło pod Niekłaniem w obiektywie
Skałki Piekło pod Niekłaniem są dobrym tłem, jeśli lubicie zdjęcia, na których widać też trochę krajobrazu. Las z kolei daje spokojniejsze tło do portretów. Z fotograficznego punktu widzenia lubię, kiedy w jednej galerii jest miejsce na oba typy zdjęć. Mogę na chwilę się odsunąć, a później wrócić bliżej i skupić się na Was.
Jeśli spodobał Wam się plener ślubny na Skałkach Piekło Marty i Dominika, zwróćcie uwagę, które kadry najchętniej widzielibyście w swoim albumie. Szerokie ujęcia ze skałami? A może bliższe portrety wśród drzew? To lepszy punkt wyjścia do rozmowy o sesji niż długa lista miejsc do odwiedzenia.
Plener ślubny na Skałkach Piekło z perspektywy fotografa
Na zdjęciach Marty i Dominika dobrze widać, jak zmienia się las, kiedy słońce jest nisko. W jednym kadrze widać całe sylwetki pary, pień sosny i światło wpadające między drzewa. W następnym wystarczy podejść bliżej. Światło zostaje w tle, a wzrok od razu idzie w stronę ich twarzy. Te ujęcia się uzupełniają, choć dzieli je raptem kilka kroków.
Na portrecie przy omszałych piaskowcach uwagę przyciąga jasna suknia Marty. Ciemny garnitur Dominika wtapia się w tło, a zieleń mchu i ciepłe światło między drzewami spinają cały kadr. Przy takim tle lubię zostawić parze chwilę, żeby mogła po prostu postać razem. Z bliska wystarczy potem uchwycić, jak Marta opiera dłoń na marynarce Dominika.
Trzy kadry, od których warto zacząć oglądanie galerii
- Korony drzew. Pierwsze zdjęcie pokazuje las od dołu, z pniami zbiegającymi się ku niebu. Wprowadza w miejsce, zanim pojawi się para.
- Marta i Dominik pod światło. W szerokim kadrze mieszczą się obie sylwetki, duży pień i oświetlone drzewa w głębi. Ten kadr dobrze pokazuje, ile w zdjęciu może zrobić samo światło.
- Portret przy skałach. Na zdjęciu przy omszałych głazach widać twarze pary i fakturę piaskowca. To jeden z tych kadrów, w których od razu wiadomo, gdzie powstało zdjęcie.
Ten plener ślubny na Skałkach Piekło przypomina mi też o drobiazgu, który łatwo przeoczyć. Marta przeszła przez las w ślubnych butach i świetnie dała sobie radę. Dziś na samo dojście zabrałbym wygodniejszą parę na zmianę, a ślubne buty zostawił na zdjęcia, w których naprawdę je widać.
Jeśli plener ślubny na Skałkach Piekło zachęcił Was do odwiedzenia rezerwatu, opis formacji znajdziecie na stronie Nadleśnictwa Stąporków. Przed wyjazdem warto sprawdzić dostępność trasy, szczególnie jeśli macie już ustaloną godzinę sesji.
Co widać na zdjęciach, kiedy zmienia się tło?
Skałki Piekło pod Niekłaniem dają ciemne, leśne tło nawet w słoneczne popołudnie. Na zdjęciu całych sylwetek Marta i Dominik stoją w małej przerwie między drzewami. Jasna suknia od razu przyciąga wzrok, a liście i pnie prowadzą do nich od krawędzi kadru. Przy bliższym ujęciu to samo otoczenie robi się miękkie i zostaje za plecami pary. Tak można zmienić charakter zdjęcia samą odległością, bez szukania kolejnego miejsca.
Przy omszałych skałach zamiast pionowych pni widać szerokie, nieregularne płaszczyzny piaskowca. Na zdjęciu, na którym Marta i Dominik stoją blisko siebie, kamień po prawej zajmuje sporą część kadru. Dzięki temu obraz pokazuje miejsce, choć para jest już znacznie bliżej aparatu. Gdyby przyciąć go do samych twarzy, zniknąłby szczegół, który przypomina, gdzie odbyła się sesja.
Co dało nam światło pod drzewami?
Przy świetle wpadającym z tyłu najpierw patrzę, czy twarze mają dość światła od przodu. Jeśli para stoi w ciemniejszym fragmencie lasu, czasem wystarczy zmienić kąt, żeby wykorzystać jaśniejszy kawałek nieba między drzewami. W galerii widać różnicę między światłem świecącym prosto w obiektyw a tym przesłoniętym przez pień. Pierwsze daje miękką poświatę, drugie wyraźniej rysuje kontury pary.
Gdybym miał pokazać plener ślubny na Skałkach Piekło w skrócie, zestawiłbym kadr pod światło ze zdjęciem przy skałach. W pierwszym para odcina się od ciemniejszego tła dzięki światłu na włosach i ramionach. W drugim mocniej widać fakturę mchu i kamienia. Razem dobrze pokazują, co przyciąga mnie w tym miejscu jako fotografa. W albumie dałbym im osobne miejsce na rozkładówce, żeby każde zdjęcie miało dość przestrzeni. Na małym ekranie zwykle najpierw widać twarze, a na wydruku łatwiej dostrzec drobne zmiany światła na tle.
Jak ułożyłbym tę sesję w albumie?
Plener ślubny na Skałkach Piekło zacząłbym w albumie od zdjęcia lasu z koronami drzew. Na kolejnej rozkładówce dałbym obok siebie szeroki kadr pod światło i jedno z bliższych ujęć Marty i Dominika. Oglądane razem pokazują najpierw miejsce, a potem to, na co warto zwrócić uwagę w portrecie.
Później przeszedłbym do zdjęć przy piaskowcu. Jedno szersze ujęcie pozwala zobaczyć skały, a w portrecie wystarczy kawałek omszałego kamienia przy parze. Gdybym wybierał zdjęcie do powieszenia na ścianie, zastanowiłbym się, z jakiej odległości będzie oglądane. W szerokim kadrze z daleka widać układ drzew i światła. Bliski portret zachęca, żeby podejść i zobaczyć spojrzenie albo ułożenie dłoni.
Chcecie zaplanować podobny plener?
Zebrałem praktyczne wskazówki w osobnym poradniku Skałki Piekło pod Niekłaniem – jak zaplanować plener ślubny?. Piszę tam o dojściu, świetle w lesie i tym, co sprawdzić przed umówieniem zdjęć w rezerwacie.
Jeśli szukacie innego skalnego tła w Świętokrzyskiem, zobaczcie też sesję Oli i Michała na Górze Miedziance. A jeśli macie już swój pomysł na zdjęcia, napiszcie do mnie i zapytajcie o termin.
Galeria Marty i Dominika
Poniżej pełny plener ślubny na Skałkach Piekło pod Niekłaniem z Martą i Dominikiem.











































Sądząc po ostatnim zdjęciu chyba Wam się trochę przeciągnęła ta sesja, co? 🙂 Fajny materiał 🙂
Jak wychodziliśmy z auta to było widno 😛 Jakoś się tak szybko ściemniło 😉