Na plener ślubny jesienią Marta i Andrzej wybrali skansen w Tokarni pod Chęcinami. W galerii są trzy rzeczy, które wracają do mnie, kiedy oglądam tę sesję. To stare auto, trampki do sukni i ostatnie zdjęcia w świetle zachodzącego słońca. Każdy z tych kadrów mówi o tym popołudniu trochę więcej niż sam opis jesiennych kolorów.

Marta i Andrzej w skansenie w Tokarni

Park Etnograficzny Muzeum Wsi Kieleckiej daje sporo możliwości podczas jednego spaceru. Przy drewnianych zabudowaniach można zrobić ciaśniejsze portrety, a po wyjściu na otwartą przestrzeń pokazać parę w krajobrazie. W galerii Marty i Andrzeja przeplatam takie ujęcia. Na jednych widać, gdzie jesteśmy, na innych liczy się gest, twarz albo to, jak blisko siebie stoją.

Jeśli planujecie plener ślubny jesienią właśnie tutaj, spisałem też jak zorganizować sesję ślubną w skansenie w Tokarni. Są tam informacje o opłatach, godzinach, wyborze trasy i o tym, co ustalić wcześniej z muzeum. Muzeum prowadzi również oficjalną stronę Parku Etnograficznego.

Stare auto, obrączki i trampki do sukni

Samochód pasował do drewnianej zabudowy, ale na zdjęciach najciekawsze jest dla mnie to, co dzieje się wokół niego. W szerokim ujęciu widać parę i całe auto. Przy bliższym kadrze można zwrócić uwagę na ręce, obrączki albo materiał sukni. Z takich zmian perspektywy składa się galeria, którą da się obejrzeć od początku do końca bez wrażenia, że wciąż patrzy się na to samo zdjęcie.

W tej sesji zostały też trampki Marty. To jeden z tych drobiazgów, które dobrze ogląda się po latach. Przy planowaniu własnego pleneru ślubnego jesienią warto pomyśleć o wygodnym obuwiu, szczególnie jeśli pomiędzy kadrami będziecie dużo chodzić. Wygodne buty pozwalają zejść z głównej ścieżki tam, gdzie jest to dozwolone, albo po prostu spokojnie przejść na drugi koniec skansenu.

Plener ślubny jesienią i ostatnie kadry przy zachodzie

Pod koniec galerii światło się zmienia. Jest cieplejsze i widać, jak inaczej układa się na tle otwartej przestrzeni. Lubię zostawić ten fragment sesji na prostsze zdjęcia. Wystarczy, że para podejdzie bliżej siebie albo zatrzyma się na chwilę. Światło i otoczenie robią wtedy sporą część pracy.

Gdy planuję plener ślubny jesienią, godzinę ostatnich zdjęć ustalam jeszcze przed spotkaniem. Najpierw sprawdzam, do której można zostać w wybranym miejscu i ile czasu zajmie dojście. Jesienią łatwo zaplanować kilka ujęć za dużo na sam koniec. Jeśli zależy wam na konkretnym szerokim kadrze, zostawmy na niego czas przed wyjściem ze skansenu. Przy pochmurnej pogodzie warto zacząć wcześniej i wykorzystać miękkie światło przy drewnianych zabudowaniach.

Zdjęcia z sesji Marty i Andrzeja

W galerii poniżej są zarówno szerokie kadry z Tokarni, jak i zdjęcia detali. Zwróćcie uwagę, jak zmienia się światło między zdjęciami z autem a portretami na końcu. Jeśli planujecie własny plener ślubny jesienią pod Kielcami, możecie napisać do mnie i podesłać dwa lub trzy kadry, które najbardziej wam odpowiadają. To dobry punkt wyjścia do rozmowy o miejscu i porze zdjęć.

Czy jesienią trzeba czekać na zachód słońca?

Przy słonecznej pogodzie ostatnie kadry mogą mieć cieplejsze światło, tak jak na końcu tej galerii. Jeśli w prognozie jest zachmurzenie, wybieram raczej miejsce osłonięte od wiatru i zaczynam wcześniej. Wtedy można spokojnie zrobić portrety przy zabudowaniach i zostawić czas na przejście między miejscami.

Ile czasu zarezerwować na jesienny plener?

Jeśli wybieramy kilka miejsc w obrębie jednego skansenu, liczę także dojścia, krótkie przerwy i czas na powrót do wyjścia. Najważniejsze zdjęcia robimy najpierw. Resztę dopasowuję do warunków i do tego, jak czujecie się przed aparatem.

Jeśli mielibyście wybrać jedną rzecz z tej sesji jako inspirację, zwróćcie uwagę na zmianę skali. Kilka zdjęć pokazuje całe otoczenie, a za chwilę widać samą dłoń albo fragment stroju. Przy podobnej sesji pytam, które szczegóły są dla was ważne. To może być rzecz pożyczona od bliskich albo buty, w których po prostu dobrze się czujecie.